Otac Velibor Dzomic

Džomić za Standard: U Ulcinju dogodine organizujemo veliki pravoslavni sabor, Bardhi je nekad svojatao Rumiju, a Sulejmani sad Svač

„Svi živimo u miru i slozi dok Risto ne dođe“ i „Kako je krenulo, u rođenoj zemlji nećemo smjeti da se prekrstimo“ su dva oprečna stanovišta javnosti o verbalnom sukobu grupe Albanaca iz Ulcinja i mitropolita Amfilohija koji se dogodio u subotu, 8. jula kada su pojedinci pokušali da zabrane pravoslavnom sveštenstvu da, povodom rodnog dana Svetog Jovana Krstitelja, održi liturgiju ispred ostataka tog hrama. Ti komentari ne interesuju protojereja Velibora Džomića koji za Standard poručuje – na tom mjestu naredne godine održaće se veliki pravoslavni sabor“.

„U svakom slučaju, do prekjuče su za Svač i Crkvu Svetog Jovana Krstitelja uglavnom znali mještani, sveštenici, arheolozi i istoričari. A od neđelje za taj hrišćanski srednjovjekovni grad zna čitava Evropa. Prethodnih godina godina je na tradicionalnu jovanjdansku službu dolazilo po nekoliko stotina pravoslavnih vjernika, a od sljedeće godine će tu, siguran sam, biti veliki pravoslavni sabor“, kaže Džomić za naš portal.

Što se tiče prozivki na društvenim mrežama o tome da, kako kažu, svi ljudi žive u miru „dok Risto (Amfilohije) ne dođe“ ili oni koji, s druge strane, misle da, kako je krenulo, pravoslavci u rođenoj zemlji neće smjeti da se prekrste, Džomića ne uzbuđuju previše.

„Komentari po portalima za mene nisu od prevelikog značaja i ne bih mogao da ih komentarišem, ali je i bez komentara jasno da uvijek ima ljudi koji su za nešto ili protiv nečega. To postoji u svakom društvu, pa i u crnogorskom“, kaže on.

Ipak, skreće pažnju na izjavu Borisa Raonića iz Građanske alijanse koji je prethodno ocijenio da se ne smije dozvoliti da se „kulturno dobro svede na monetu orgijanja Srpske pravoslavne crkve“.

„Neki su ovaj događaj iskoristili da ponovo vrijeđaju Crkvu i da brižljivo njeguju jezik mržnje nazivajući službu Božju ‘orgijanjem SPC’. Zaista, po svemu neljudski i nedostojno!“, smatra Džomić.

On napominje i da Amfilohijev dolazak nije nikakva provokacija, osim ako se, kako navodi, pod provokacijom ne podrazumijeva i „samo biološko postojanje potomaka onih koji su tu svetinju sagradili i u kojoj su se Bogu molili“.

Kaže i da ovo nije prvi put da Mitropolija Crnogorsko-Primorska i Crkvena opština Ulcinj organizuju svečanu jovanjdansku službu na ostacima istoimenog hrama u Svaču. Oni to rade, kako tvrdi, decenijama.

„Brutalna je neistina, koja je više puta ponovljena ovih dana, da je Mitropolija na Svaču ove godine prvi put organizovala bogosluženje. Odavno se na Svaču služi jovanjdanska služba, a tome su svjedoci brojni Ulcinjani sa višedecenijskim ulcinjskim protom Radojicom Božovićem. Objavljene su i fotografije na kojima se vidi Mitropolit g. Amfilohije na Svaču, na primjer, 2004. godine. Bili smo i 2016. godine sa svim učesnicima međunarodnog naučnog skupa o Svetom Jovanu Vladimiru. Nikada to naše mirno, molitveno prisustvo na Svaču nikome nije smetalo i nikada do sada nije bilo problema. Očevidno, sada je jedna politička grupica ljudi iz jedne albanske partije podstaknuta da provocira mirne vjernike, koji su sa svojim mitropolitom i sveštenicima došli da se pomole Bogu u velikoj svetinji. Apsurdan je pokušaj te grupice ljudi da, ne samo kao nacionalna manjina nego i kao manjina građana Vladimira, da samovlasno zabrane većini da pristupi svetinji kojoj ta svetinja pripada za molitvu“, misli Džomić.

Protest grupe Albanaca predvodio je Hadžija Sulejmani iz Demokratske partije. On je sa nekoliko sunarodnika napravio živi zid s namjerom da spriječi Amfilohija, sveštenstvo i vjernike da dođu do hrama. Sulejmani se sreo „oči u oči“ s Amfilohijem, a dok ga je čekao, između ostalog je rekao „Ne može ovđe čovjek koji je napravio nekoliko ratova u Jugoslaviji…“. Ipak, Amfilohije je, uz pomoć policije, prošao do hrama, a ispred njega je održao liturgiju.

Džomić kaže da bi sve moglo da podstakne posjetioce da pomisle da se drevne hrišćanske svetinje na tom prostoru „nalaze u Siriji, a ne u Crnoj Gori“.

„Mehmet Bardhi je svojevremeno svojatao Manastir Bešku i Rumiju, a Sulejmani danas Svač. Nije sporno da je etnička i vjerska slika tamošnjeg stanovništva zbog poznatih istorijskih razloga izmijenjena do neprepoznatljivosti, ali nije sporno ni da su to hrišćanske svetinje kojima svako može da pristupi i niko od mještana nikome to ne može da brani i da uzima pravdu u svoje ruke. Jer, to je mnogo opasno“, zaključuje on.

Izvor: http://standard.co.me