Nato Agresija Pavkovic Lazarevic

Ljetopis, 24. mart 2019

Ime: Ljetopis 24.03.2019 (1999 Pocela Nato agresija na SFRJ); Opis: Ljetopis, 24. mart 2019 Tip: audio/mpeg
  • Na današnji dan, 24. marta 1999. godine NATO je otpočeo agresiju na Saveznu Republiku Jugoslaviju, pod izgovorom “spriječavanja humanitarne katastrofe” Albanaca na Kosovu i Metohiji.

Nato Agresija Pavkovic LazarevicAgresijom na suverenu zemlju NATO je pogazio Povelju UN, ali i sopstveni osnivački akt kojim je pola vijeka ranije definisan kao odbrambeni savez. To je učinio mimo saglasnosti Savjeta bezbjednosti UN, suprotno dokumentu o evropskoj bezbjednosti iz Helsinkija koji su njegove članice potpisale, čak i ustavima pojedinih država članica. Tokom 79 dana agresije 19 zemalja pod vođstvom SAD korišćena su ubojna sredstva zabranjena međunarodnim konvencijama, uključujući kasetne bombe i granate punjene osiromašenim uranijumom. NATO je na Srbiju bacio šest tona uranijuma, toliko bi bilo dovoljno za konstrukciju 170 replika nuklearne bombe kakva je bačena na Hirošimu. Zvaničnici SAD i NATO ponavljali su tokom agresije da Sjevernoatlantska alijansa “nije u svađi sa srpskim narodom”, ali NATO je neprestano bombardovao pretežno civilne ciljeve poput stambenih naselja, mostova, bolnica, škola, obdaništa, hotela, ambasada, rafinerija, fabrika, izbjegličkih kolona, putničkih vozova i autobusa, televizijskih stanica i releja, elektroenergetskih objekata, počinivši ratne zločine i izazvavši humanitarnu katastrofu ogromnih razmjera. Pobijeno je najmanje 2.000 jugoslovenskih državljana, od kojih tri četvrtine civila. Jugoslaviji je nanešena ogromna šteta, ali su njene razmjere različito procijenjene – između 30 i 100 milijardi dolara.

Nekadašnji komandant Treće armije Vojske Jugoslavije general-pukovnik Nebojša Pavković, povodom dvije decenije od bombardovanja, sa izdržavanja kazne u Finskoj uputio je pismo oficirima, podoficirima i vojnicima sa kojima je prošao ratna iskušenja tokom NATO agresije 1999. godine.

General Pavković obraćanje svojim ratnim drugovima započinje riječima “Dragi moji saborci, pripadnici Treće armije, heroji!” i kaže:

“Pozdravljam vas iz daleke Finske i želim da vam još jednom, poslije 20 godina, odam priznanje za heroizam i patriotizam koji ste iskazali i za časno izvršavanje postavljenih zadatka u odbrani otadžbine. Takvim odnosom, i po cijenu života, spriječili ste ulazak agresora na jug Srbije i odbranili našu svetinju, naš Kosmet. Ali ne samo to – zahvaljujući vama, Treća armija je preživjela napad i pokušaj uništenja od strane najjače vojne armade na svijetu, a što nije uspjelo nijednoj armiji koja se sukobila sa njom. Borba Treće armije Vojske Jugoslavije za odbranu slobode i dostojanstva 1999. godine obilježila je epohu i naišla na divljenje cjelokupnog miroljubivog svijeta. Bio je to veliki doprinos svjetskoj borbi protiv hegemonizma, jer je ulivala nadu i vjeru da je moguć pravedniji svijet. Vi ste, dragi moji heroji, ušli u legendu po kojoj će vas spominjati i pamtiti pokoljenja. Predvođeni legendarnim komandantima brigada i komandirima koji su vas vodili iz pobjede u pobjedu tokom izvođenja protivterorističke operacije na Kosmetu 1998. godine, zaustavili ste na hiljade pomahnitalih terorista i spriječili masovnu oružanu pobunu. U 1999. godini, u poznatim uslovima ugrožavanja bezbjednosti SRJ, branili ste zemlju na pravcu glavnog udara 19 najrazvijenijih zemalja svijeta. Mi nijesmo imali izbora. Stali smo na branik zemlje i hrabro se suprotstavili nepobjedivoj sili koja nije poštovala ni pravo, a ni Božije zakone.

Nalazim se na izdržavanju kazne zatvora, jer, kako su mi rekli, nijesam uspio da dokažem da pripadnici Treće armije nijesu činili zločine. Uvjeravam vas da sam učinio sve da to dokažem. Međutim, prema njihovim kriterijumima, ja sam kao najodgovorniji komandant zaslužio da budem osuđen. Primio sam presudu dostojanstveno, duboko ubijeđen da ste vi, kojima sam imao čast da komandujem, časno i odgovorno izvršavali naređenja, i da nijeste ukaljali ugled srpskog vojnika. Za mene ste vi časni srpski vojnici dostojni svojih predaka, heroji i najbolji sinovi naše Srbije! Ali vi ste mi i svjedoci pred Bogom da nikada i nikome nijesam naredio niti odobravao činjenje krivičnih djela i zločina, već da sam, naprotiv, bio najstroži u sankcionisanju i preduzimanju mjera protiv istih. Kao vaš ratni komandant želim da vas ponovo zamolim da ostanete jedinstveni i čvrsti, da ne nasijedate na provokacije raznih politikanata i manipulatora. Ne dozvolite da vas posvađaju i podijele bitange iz poslednjih redova. Zbog toga vas molim da zajedno damo doprinos i da svojim jedinstvom pomognemo svima onima koji ulažu iskrene napore da Vojska bude ono što je bila, i još jača i sposobnija, da bude čuvar mira i stabilnosti naše Srbije, ali i faktor odvraćanja onih koji bi opet da nam gaze dostojanstvo, otimaju teritoriju i slobodu. Budite ponosni i držite se zajedno kao nekada! I zapamtite, samo kada ste jedinstveni onda ste i nepobjedivi!”

General u penziji Vladimir Lazarević, nekadašnji komandant Prištinskog korpusa i Treće armije Vojske Jugoslavije, poslije 10 godina izgubljene slobode i odslužene kazne u Hagu prijseća se tih događaja:

„Neutralisati. Zgaziti. Uništiti. To su bile komande NATO usmjerene ka srpskoj vojsci na Kosmetu 1999. godine. Likovali su prvih nekoliko dana bombardovanja, tvrdeći da su nam nanijeli ogromne gubitke i da su uništili moju komandu. Nijesu očekivali da će 9. aprila, kada su krenuli kopnom preko Juničkih planina, naići baš na tu vojsku i da će ih ona poniziti do srži. Na Kosovu su se sve do juna 1999. godine vodile neprestane borbe, prsa u prsa. NATO se nije nadao takvom umijeću srpske vojske, a prije svega ne tako visokom moralu i vojnoj etici. Oni su i sami priznali da su poniženi. Glavnokomandujući NATO Vesli Klark je 2000. godine izjavio: „Ništa nijesmo mogli da uradimo toj vojsci na Kosovu, pa smo zato gađali civilne ciljeve“. Mi smo se, za razliku od njih, do kraja borili časno,“ kaže general Lazarević i dodaje da je NATO morao da prikrije svoje zločine nad srpskim narodom. Učinili su to zamjenom teza, pa su krivci vrlo brzo nakon rata traženi u redovima srpske vojske.

General Pavković i general Lazarević su osuđeni bez dokaza za komandnu odgovornost, a sve u cilju međunarodne farse koja je trebalo da prikrije zločine protiv čovječnosti koje je NATO počinio.