Dn St 84 05062

Ljetopis, 3. avgust

Ime: Ljetopis 03.08.2019 - (1778 -Milanska skala,1883 - Suecki kanal); Opis: Ljetopis, 3. avgust Tip: audio/mpeg
  • Na današnji dan 3. avgusta 1881. godine britanske trupe okupirale su egipatski grad Suec, što je Velikoj Britaniji omogućilo da 1883. godine postane vlasnik čitave zone Sueckog kanala.

Dn St 84 05062

Suecki kanal je vještački kanal u Egiptu koji spaja Mediteransko i Crveno more. Otvoren je 1869. godine, nakon desetogodišnje izgradnje. Omogućava prevoz brodova između Evrope i južne Azije, bez plovidbe oko Afrike. Kanal je dugačak 163 kilometra između luke Said na sjeveru i Sueca na jugu. Suecki kanal predstavlja otvorenu skraćenicu, bez brana, sa osam glavnih krivina. Kanal ne ide najkraćom putanjom, koja je samo 120 kilometara dugačka, već koristi nekoliko jezera, od sjevera prema jugu. Prvi kanal u tom regionu, vjerovatno je izgrađen oko 1850. godine prije Hrista i predstavljao je kanal za navodnjavanje u periodu poplava. Ovaj kanal je proširen za vrijeme vladavine Ptolomeja preko Gorkih jezera sve do Crvenog mora. Proširen za vrijeme Rimljana (koji su ga zvali Trajanov kanal), zanemaren od strane Vizantije, i ponovo otvoren za vrijeme Arabljana. Ovaj kanal je, 775. godine namjerno ispunjen iz vojnih razloga, od strane Abasidskih kalifata. Razlozi za ove promjene bili su da se olakša trgovina sa ušća u Crveno more, a ne da se obezbijedi prolaz do Mediterana. Tek kada je Francuska okupirala Egipat, urađena su prva istraživanja. Napoleon je lično istraživao ostatke antičkog kanala. Le Pere, njegov glavni inženjer za komunikacije, pogrešno je izračunao da je nivo Crvenog mora 10 metara iznad Mediteranskog i u tom slučaju brane bi bile neophodne. S obzirom na nepovoljne uslove pod kojima su radili francuski geodeti, kao i na to da je vladalo vjerovanje u disparitet nivoa dva mora, greška je oprostiva, te su Le Pereov zaključak kasnije prihvatili autori projekta kanala. Plan kanala ponovo je rađen a Ferdinand de Leseps je primio uredbu o koncesiji od vicekralja Egipta da izgradi kanal. Izgradnja je počela 1859. godine i trajala je 10 godina umjesto 6, kao što je bilo prvobitno predviđeno; vremenski uslovi, epidemija kolere usporili su izgradnju. Avgusta 1869. godine kanal je završen i  otvoren za plovidbu. Iako je kanal izgrađen da služi međunarodnoj trgovini, njegov status je dugo ostao nedefinisan. Godine 1888. najveće pomorske sile u to vrijeme, osim Velike Britanije, potpisale su Konstantinopoljsku konvenciju, koja je propisivala da kanal bude otvoren za sve brodove, svih nacija, bilo u doba mira ili rata. Sa druge strane, konvencija je zabranjivala djela neprijateljstva u vodama kanala i izgradnju utvrđenja na njegovim obalama. Velika Britanija je potpisala sporazum tek 1904. godine.

 

  • Na današnji dan, 3. avgusta 1778. godine svečano je otvorena Milanska skala. Teatar  Skala je jedna od vodećih operskih kuća i balet teatara u svijetu.

Milanska SkalaMilano je prije Skale imao veliki teatar koji je stradao u požaru 1776. godine. Novi teatar Skala je izgrađen na tlu crkve Santa Maria la Skala nakon što je crkva srušena, zbog čega teatar i nosi ime Skala. Teatar je zvanično otvoren 1778. godine kada je izvedena lirska opera “Priznata Evropa” Antonija Salierija. U početku centralni dio teatra (prizemlje) nije imao sjedišta i posjetioci su spektakl gledali stojeći. Iznad loža, nalazi se nivo odakle su siromašniji slojevi društva posmatrali operu. Ovaj dio je obično popunjen najzagriženijim ljubiteljima opere. Godine 2006. tenor Roberto Alanja je bio izviždan tokom izvođenja opere Aida. On je scenu napustio iz protesta, dok je njegova zamjena Antonelo Palombi istrčao na scenu pri čemu nije imao vremena da obuče odgovarajući kostim. Nekada je scena bila osvijetljena sa 84 petrolejske lampe a ostatak teatra sa dodatnih hiljadu. Kako bi se izbjegao rizik od požara nekoliko soba su bile napunjene kofama sa vodom. Sezona tradicionalno počinje sedmog decembra, na dan svetog Ambrozija (zaštitnik i svetac Milana). Teatar  Skala ima tri scene koje se nalaze jedna iznad druge. Ovo znači da tri različite scene za tri različita čina opere ili baleta mogu biti postavljene u isto vrijeme. Kada se prvi čin završi, prva scena se diže a druga se spušta na glavni podijum. Isto se dešava kada se drugi čin završi i drugu scenu zamijeni treća. Preko puta glavnog podijuma nalazi se nekadašnja kraljevska loža u kojoj je sjedio kralj zajedno sa članovima porodice. Pored toga što je uživao u spektaklu on je pored sebe imao i roštilj na kome se spremao obrok za njega.