Sovjetski Savez

Ljetopis, 8. decembar 2018

Ime: Ljetopis 08.12.2018 (1925 objavljena knjiga A. Hitlera Mein Kampf, 1991 lideri Rusije, Bjelorusije i Ukrajine potpisali su sporazum); Opis: Ljetopis, 8. decembar Tip: audio/mpeg
  • Na današnji dan, 8. decembar 1925. godine objavljena je knjiga Adolfa Hitlera „Majn kampf“, u kojoj je izložena koncepcija „Novog poretka“ i rasne supremacije Njemaca.

Majn Kampf„Moja borba“ napisana je u zatvoru Landsberg, u kome je Hitler ležao zbog veleizdaje nakon neuspjelog Pivničkog puča u Minhenu 1923. godine, služila je kao osnova političkog programa Nacional-socijalističke njemačke radničke partije.

Upravnik Landsberga je u to vrijeme zabilježio da se Adolf Hitler nadao da će ga knjiga spasiti bankrotstva, što se kasnije i obistinilo. I ne samo to, knjiga ga je pretvorila u milionera, a do kraja Drugog svjetskog rata bila je štampana u 12 miliona primjeraka. Čak se i dijelila tek vjenčanim parovima.

Premda danas nije u svim zemljama zabranjena, čak ni u Njemačkoj, pošto Bavarska posjeduje autorska prava na nju vrlo ju je teško legalno štampati, zbog čega je dobila oreol mističnog i misterioznog djela.

Ključna teza „Majn Kampfa“ je jednostavna. Čovjek je borbena životinja; stoga je nacija, kao zajednica boraca, borbena jedinica. Svaki živi organizam koji prestane da se bori osuđen je na odumiranje. Takva je sudbina i svake države ili rase koja prestane da se bori. Međutim, borbena sposobnost rase zavisi od njene čistoće, zbog čega se ona mora očistiti od spoljnih elemenata. Pacifizam je smrtni grijeh.

Prva dužnost svake države jeste da nacionalizuje svoje mase. Inteligencija pojedinca nije od najveće važnosti; volja i odlučnost su primarni kvaliteti. Aristokratski princip je razuman, intelektualizam je nepoželjan. Konačni cilj obrazovanja je proizvodnja Njemca koji uz minimalnu dodatnu obuku može biti pretvoren u vojnika.

Samo surova snaga može osigurati opstanak rase, zbog čega je neophodno uspostavljanje militarističkog ustrojstva društva. Rasa mora da se bori, jer u suprotnom trune i nestaje. Da je njemačka rasa bila ujedinjena na vrijeme već bi bila gospodarica zemaljske kugle. Novi Rajh mora u sebi da ujedini sve razbacane njemačke elemente po Evropi. Rasa koja je pretrpjela poraz može biti spašena samo ako obnovi svoje samopouzdanje. Vojska mora biti naučena da vjeruje u svoju nepobjedivost. Da bi se njemačka nacija obnovila, ona mora biti uvjerena da je obnova slobode silom oružja moguća.

Ono što Njemačkoj treba jeste proširenje svoje teritorije u Evropi, zbog čega je predratna kolonijalna politika bila greška koju ne treba ponavljati. Širiti se treba prema Rusiji i posebno prema baltičkim državama, od kojih treba oteti plodna prostranstva na kojima će se naseliti Njemci. Nikakva saradnja sa Rusijom ne smije biti tolerisana. Voditi rat zajedno sa Rusijom protiv Zapada bi bio zločin. Sloveni su bezumna masa koja nije sposobna da vlada sobom i sve što su ikada uradili, uradili su zahvaljujući germanskom elementu u toj masi.

 

  • Na današnji dan, 8. decembra 1991. godine lideri Rusije, Bjelorusije i Ukrajine Boris Jeljcin, Leonid Kravčuk i Stanislav Šuškevič potpisali su u Minsku sporazum o formiranju Zajednice Nezavisnih Država. Time je prestao da postoji Sovjetski Savez.

Sovjetski SavezSovjetski Savez je država koja je nastala 1917. godine nakon Oktobarske revolucije na prostoru Carske Rusije pod vođstvom Vladimira Iljiča Lenjina i Komunističke partije, a raspala se 1991. godine. Sovjetski Savez je došao na mjesto Ruskog Carstva, čiji je poslednji monarh, car Nikola II vladao do 1917. godine.

Spontani narodni ustanak u Petrogradu, kao odgovor na ratno raspadanje ruskog blagostanja i morala, kulminirao je obaranjem carske vlade u martu 1917 godine. Radikalni boljševici, pod vodstvom Lenjina su preuzeli vlast od Privremene vlade 1917. godine u tzv. Oktobarskoj revoluciji. Tek poslije dugog i krvavog ruskog građanskog rata (1918. godine do 1922. godine) osiguran je novi komunistički režim.

Od svojih prvih godina, vlada Sovjetskog Saveza bila je utemeljena na jednostranačkoj vlasti komunista, kako su boljševici sebe nazivali.

Nakon Lenjinove smrti Staljin je postao samostalni vođa Sovjetskog Saveza.

U industriji je država preuzela kontrolu nad svim postojećim preduzećima i započela intenzivan program industrijalizacije. Sovjetski Savez razvio se u snažnu ekonomiju u godinama prije Drugog svjetskog rata.

U junu 1941. godine Treći Rajh izvršava invaziju na Sovjetski Savez. Crvena armija zaustavila je nacističku ofanzivu u Staljingradskoj bitki, 1943. godine i krenula u protivnapad kroz istočnu Evropu do Berlina, natjeravši Njemačku na predaju 1945. godine. Iako opustošen u ratu, Sovjetski Savez iz rata je izašao kao priznata velika sila.

U relativno kratkom poslijeratnom razdoblju Sovjetski Savez konsolidovao je svoj uticaj u istočnoj Evropi, pružao pomoć komunistima u Kini, i težio proširivanju svog uticaja svugdje u svijetu. Ovako aktivna spoljna politika bila je jedan od razloga što su ratni saveznici Sovjetskog Saveza (SAD i Ujedinjeno Kraljevstvo) postali njegovi neprijatelji u hladnom ratu.

Mihail Gorbačov napravio je značajne promjene u ekonomiji i rukovodstvu partije. Njegova politika nazvana Perestrojka pokušala je da promijeni dotadašnju politiku centralnog upravljanja ali Gorbačov nije uspio da ispravi ključne mane sovjetskog sistema. Do 1991. godine kada je zavjera konzervativaca u njegovoj vladi otkrila slabost Gorbačovljeve političke pozicije, kraj Sovjetskog Saveza bio je na vidiku.

Mihail Gorbačov dao je ostavku na mjesto predsjednika SSSR-a, i predao dužnost Borisu Jeljcinu. Sledećeg dana se Sovjetski Savez službeno raspao i do kraja godine sve su službene sovjetske institucije prestale s radom.

Politički dogovoren raspad SSSR-a krajem 1991. godine od strane tadašnjih predsjednika Rusije, Belorusije i Ukrajine je imao katastrofalne ekonomske i socijalne posledice na sveukupno njegovo stanovništvo.