Na praznik Svetog velikomučenika Dimitrija Solunskog – Mitrovdan, u Sabornom hramu Hristovog Vaskrsenja u Podgorici odslužena je Sveta liturgija, kojom je predstojao protojerej Nikola Pejović. Sasluživali su protojereji-stavrofori: Dragan Mitrović i Dalibor Milaković, kao i protojereji: Predrag Šćepanović, Branko Vujačić, Igor Balaban i jerej Velimir Bugarin.
Sabranima se obratio protojerej Nikola Pejović koji je, podsjetivši da je Crkva zajednica svetih okupljena u ime Božije, kazao da je svetost jedini kriterijum po kojem ljudi treba da se vrednuju i jedini cilj kojem bi trebalo da teže tokom života. Tajna svetosti Božije otkriva se onima koji Gospodu otvoreno pristupe i vjeruju u Boga kao jedinog Svetog i kao Onog koji je jedini izvor blagodati i svetosti. Prota ističe da Božija svetost postaje jedno sa srcem čovjeka kroz ljubav i samilost, i ispunjava dušu dubljim i istinskim smislom te da čovjek iako je grešan, slab, smrtan i opterećen mnogobrojnim brigama, može postati svet zahvaljujući Božijoj milosti i daru ljubavi.
„Kakva tajna i kakav divan i veličanstven Bog! Bog koji je tako zavolio ovaj svijet, koji u zlu leži, da je čak i Sina svoga jedinorodnoga poslao da onaj koji povjeruje u Njega ima život vječni“, kazao je o. Nikola, naglašavajući da kada čovjek otvori svoje srce Bogu i progleda duhovnim očima, otkriva da je život isključivo dar Božje ljubavi i milosrđa. On prepoznaje Boga kao svog Tvorca i jedini razlog svog postojanja, koji ga je iz nebića doveo u postojanje kao razumno, bogoobrazno stvorenje. Hristos je naznačen kao početak (Alfa) i kraj (Omega), konačan cilj ljudskog života.
U daljem obraćanju prota Nikola objašnjava da je čovjek stvoren po obrazu Božijem i prizvan da usavrši taj obraz kako bi čovjek zaista postao sličan Bogu, što zahtjeva veliki trud. Kako prota akcentuje, put ka Carstvu nebeskom i tajna svetosti je zapravo uži životni put kojim idu rijetki, dok je put koji vodi ka raznim koridorima, koji samo ometaju čovjeka na istinskom putu, širok. Put Hristov je uzan put, jer je namijenjen samo onima koji su spremni da slušaju Hristovu zapovijest: „Ljubite jedni druge.“ I to ne samo one koji nas vole ili čine dobro nama, već i naše neprijatelje. Ovo novo učenje je Hristos donio svijetu: novi kvalitet života, novu perspektivu i novi sistem vrijednosti. Iako su prije Hrista postojali veliki mislioci koji su otkrili određene tajne ljudskog života i smisla, Hristos je ustanovio ljubav kao mjeru, smisao i cilj ljudskog postojanja.
U drugom dijelu prazničnog slova, o. Nikola objašnjava da se istinska ljubav mjeri Hristom i Njegovim Krstom budući da jedino ta ljubav vodi ka bližnjima, jer kada volimo Hrista svim srcem, bićem i umom, ne možemo, a da ne volimo naše bližnje. Ta ljubav nas podstiče da živimo po Božjim zapovijestima i činimo istinski dobra djela kao da ih činimo samom Hristu. Oni koji se usavršavaju u ovoj ljubavi rastu u različitim stepenima svetosti.
Na kraju besjede, otac Nikola je govorio o životopisu i veličanstvenom primjeru Svetog Dimitrija Solunskog koji je, iako nije etnički povezan sa srpskim narodom, veoma poštovan u našem narodu zbog ljubavi koju je pokazao kroz čudesna posredovanja i javljanja i pomoć u različitim situacijama kroz istoriju. Među mnogobrojnim crkvama kod nas koje su posvećene Svetom Dimitriju je i čuvena Dvorska crkva u podgoričkom naselju Kruševac. Mnoge porodice kod nas Svetoga Dimitrija proslavljaju kao svog zaštitnika.
„Sveti Dimitrije i postaje zaista jedan od nas, jedan od naših najbližih zato što je postao jedan od najbližjih srodnika po svetosti Bogu Ocu, Sinu Božijem i Duhu Svetome. Neka je srećna slava, svima onima koji slave, neka i u dobru i u zlu nikada sa vaših usana se ne skida molitva i ime Svetoga Dimitrija i budite sigurni da će on uvijek biti tu i da je uvijek tu da vas, kao zaštitnik nebeski i pokrovitelj, čuva i štiti i zastupa pred Gospodom. Zato smo dužni da obnovimo ono što se u jednom periodu, nažalost zaboravilo. Da krsna slava dobije ponovo svoj istinski, dubinski, crkveni smisao da bi Duhom Svetim nadahnuti, osveštani, svoje prinose prinosili i razdijeljivali našim porodicama, ukućanima, našim prijateljima i svima onima koji dođu danas na ovo porodično slavlje. Da bi Sveti Dimitrije dao od svoje blagodati čudesne svakome prema njegovoj potrebi, onima koji plove da bude sa njima na putu, onima koji boluju da ih iscjeljuje, onima koji pate da ih tješi. I svima nama da bude na pomoć i molitvenu zaštitu i u današnjem danu kada ga slavimo i u svim danima našega života’“, poručio je protojerej Nikola Pejović.
Tekst, foto: Boris Musić
