Na dan kada naša Sveta Crkva molitveno proslavlja Svetog Justina Ćelijskog, novog zlatoustog blagovesnika i tajnovidca Duha Svetoga, pod svodovima hrama Pokrova Presvete Bogorodice na Dragalju prinesena je beskrvna žrtva zahvalnosti i hvale Gospodu. Ovo liturgijsko sabranje obnovilo je i zagrijalo srca vjernog naroda, svjedočeći živu vjeru i ljubav prema Svetiteljima Božijim.
Svetom liturgijom načalstvovao je visokoprepodobni arhimandrit Benedikt, iguman manastira Svetog Serafima Sarovskog. Njemu su sasluživali preosveštena braća sveštenoslužitelji: paroh krivošijski jerej Dušan Mihajlović i jeromonah Mihailo, sabrat manastira Svetog Serafima.
Ljepoti i uzvišenosti evharistijskog slavlja poseban pečat dalo je nadahnuto pojanje i prisustvo članova hora crkve Svetog apostola i jevanđeliste Marka iz Podgorice. Njihovi glasovi, usklađeni u molitvenom skladu, uznijeli su srca prisutnih ka Nebesima.
Ovom svetom događaju odazvao se vjerni narod u impozantnom broju. Hram Pokrova Presvete Bogorodice bio je pretijesan da primi sve koji su došli da umole blagoslov Svetog Justina; sigurno trećina prisutnih ostala je u porti, pod vedrim nebom, učestvujući u molitvi sa jednakim žarom.
U toku Svete liturgije, otac Benedikt je obavio i svetu tajnu krštenja, uvevši malu Taru u zajednicu Naroda Božijeg. Ovaj događaj duhovnog rađanja nove hrišćanske duše donio je neizmjernu radost svima prisutnima i dodatno uviličao ovaj veliki praznik.
Nakon pročitanog Jevanđelja, pastirskom besjedom vjernima se obratio paroh krivošijski, jerej Dušan Mihajlović. Otac Dušan je u svojoj besjedi osvijetlio lik i djelo Svetog Ave Justina, naglasivši da je on jedan od najznačajnijih i najvećih djelatelja na njivi Gospodnjoj u Srpskoj Pravoslavnoj Crkvi u posljednjem stoljeću. Istakao je da je u sveukupnom bogoslovskom i živom opusu ovog Svetitelja centralno mjesto zauzimala Ličnost Bogočoveka Hrista, koji je jedino pravo izvorište svega dobrog, istinitog i vječnog u ovome svijetu. Otac Dušan je podsjetio na Avinu duboku istinu da je sve mimo Njega, Bogočoveka – smrt, prolaznost i ništavilo.
Nakon Svete liturgije i pričešća Svetim Tajnama, praznično radovanje i zajedničarenje nastavljeno je u gostoprimnici i trpezariji obližnjeg manastira Svetog Serafima Sarovskog, gdje je za sve prisutne upriličena bogata i ukusna trpeza ljubavi, pripremljena trudom manastirskog bratstva.
