Na praznik kada naša Sveta crkva proslavlja Svetog Savu, prvog arhiepiskopa i prosvetitelja srpskog, odslužena je Sveta liturgija u Sabornom hramu Hristovog Vaskrsenja u Podgorici, kojom je predstojao protojerej Nikola Pejović, starješina hrama. Sasluživali su protojereji: Miladin Knežević, Predrag Šćepanović, Branko Vujačić, Igor Balaban, kao i jereji: Velimir Bugarin i Zoran Jovićević.
U toku Svete liturgije sabranima se obratio protojerej Nikola Pejović, koji je u duhu molitvenog sabranja i blagodarnosti, posebno istakao značaj dana u kojem se proslavlja Sveti Sava kao duhovni otac i prvi arhiepiskop srpski, čije djelo ostaje temelj crkvenog i narodnog jedinstva. Podsjećanje na jevanđelsku poruku o jednom pastiru i jednom stadu naglašava suštinu crkvene misije — sabiranje svih u Hristu, čemu je Sveti Sava upravo svojim životom i službom neprestano svjedočio.
„Neka je srećan ovaj današnji dan i ovaj praznik, u kome se molitveno sjećamo najvećeg među nama Svetoga oca našega Save, prvog srpskog arhiepiskopa i osnivača Svetosavske srpske crkve.Cijeli program Crkve je upravo sažet u posljednjoj rečenici jevanđelskog odjeljka po Jovanu: Da budu sve slovesne ovce privedene jednom pastiru i da bude jedan pastir i jedno stado Hristovo”.
Osvrćući se na bogati niz januarskih praznika, prota Nikola je ukazao da upravo u tim danima hrišćanska istorija dobija svoju punoću i smisao. Od Rođenja Hristovog do Svetosavskog praznika, duhovni tokovi kulminiraju u liku Svetog Save, koji je srpskom narodu donio živi oganj vjere — onaj isti plamen koji je Hristos želio da razgori u srcima svih ljudi, kao izvor preobraženja i života.
„U ovim januarskim danima poslednjim, koji je prepun divnih i blagoslovenih praznika, događaja koji su opredijelili istoriju roda ljudskoga do te mjere, tako duboko i sadržajno, da se ona počela mjeriti upravo njima i da od događaja Rođenja Hristovoga, pa evo do dana današnjega svi ti dani i svi ti praznici nekako vrhune i dobajaju naš narodni izraz u proslavi Svetoga oca našega Save. Šta je on svom srpskom narodu donio? Donio je upravo taj oganj koji je Gospod donio na zemlju, oganj vjere za koji je sam Gospod rekao: O kako bi mi se htjelo da se on razgori u srcima svih ljudi.“
Posebno je istakao Žičku besjedu kao duhovni zavjet i temeljni program Svetosavske crkve, kroz koji se Sveti Sava do danas projavljuje u narodu kao rodna i plodonosna maslina, čiji plodovi neprestano hrane duhovni život Crkve.
„Šta je Žička besjeda nego zavjet srpskom narodu i osnovni program Svetosavske srpske crkve. Žička besjeda o pravoj vjeri sadrži upravo sve one dogmate i sve one istine apostolske, jevanđelske i svetootačke sabrane na svim saborima i tako do dana današnjega Sveti Sava se kao najljepša, najdivnija maslina projavljuje u našem narodu sa mnogim plodovima.“
U nastavku je prota Nikola naglasio da se istinitost i život Crkve potvrđuju kroz svetost koja se u njoj rađa. Crkva je živa onda kada u njoj rađaju i sazrijevaju sveti Božiji ljudi, kada se vjerni prosvećuju i sjedinjuju u jedno stado oko jedinog Pastira — Gospoda Isusa Hrista, što ostaje mjera i putokaz njenog postojanja.
„Crkva je jedino Crkva ako se u njoj rađaju sveti Božiji ljudi. Ako se u njoj prosvećujemo, ako postajemo jedno stado jednoga Pastira Gospoda našega Isusa Hrista, onda možemo govoriti o istinskoj i pravoj Crkvi”.
Na kraju je istaknut sveobuhvatni značaj Svetog Save, ne samo kao utemeljivača crkve i duhovnosti, već i kao prosvetitelja koji je postavio temelje književnosti, nauke i umjetnosti. Upravo zato, njegovo ime i djelo i danas žive u čitavoj Crnoj Gori, ne samo kroz bogosluženja u hramovima, već i kroz brojne duhovne i kulturne svečanosti, akademije i sabranja koja svjedoče o neprolaznoj snazi svetosavskog nasljeđa.
„Danas mi sa ponosom ističemo i sjećamo se Svetoga Save, ne samo kao u temeljivača crkve i duhovnosti, nego i kao prosvetitelja književnosti, nauke, umjetnosti i svega onoga na čemu evo više od osam vjekova se utemeljuje naš narod i naša Sveta srpska crkva. Zato se i danas radujemo i svih ovih dana, jer gotovo da nema grada u našoj Crnoj Gori, u kojoj se ne slavi ne samo u hramovima i kroz bogosluženja, nego kroz duhovne, svečane kulturne manifestacije, akademije, ime Svetoga Save“, poručio je na kraju protojerej Nikola Pejović.
Besjeda o. Nikole Pejovića – video
Nakon zaamvone molitve i otpusta, djeca polaznici Škole vjeronauke su sa svojim vjeroučiteljicama Zorkom Pejović i Anom Nenadić, po već ustaljenoj tradiciji, priredila malu priredbu u čast Svetog oca Save.
Tekst, foto: Boris Musić
