Na praznik Začeća Svetog Jovana Proroka, Preteče i Krstitelja Gospodnjeg – Ivanjdan, služena je Sveta Liturgija u crmničkom selu Boljevići. Svetom Liturgijom načalstvovao je paroh crmnički, sveštenik Krsto Plamenac, a sasluživao je paroh barski, protojerej Jovan Plamenac.
Čtecirao je Filip Ukšanović, a za pjevnicom su odgovarale monahinje manastira iz Orahova i Dupila.
Nakon zaamvone molitve blagosiljani su slavski darovi i održan pomen svim upokojenima koji tu počivaju. Kolač i žito za hram prinela je Irena Plamenac iz Tivta. Ona je do sada najveći priložnik za restauraciju starih bogoslužbenih knjiga iz Boljevićke crkve. Po otpustu, otac Jovan je svima čestitao praznik a svečarima krsnu slavu. Po pročitanim blagodarnim molitvama, zajedničarenje je nastavljeno uz prigodno posluženje.
I zaista nas je na ovaj praznik sabrala blagodat Duha Svetoga. Taj osjećaj dođe svaki put kada, držeći slavski kolač kao braća i sestre u Hristu, stavimo jedni drugima ruku na rame. Pogotovo u svom seoskom hramu oko kojeg počivaju naši preci, koji su nam ostavili u amanet da ih pominjemo i da se molimo za njihove duše na Svetim službama.
Selo Boljevići je staro naselje. Ono se pod imenom Poluždrebica Štitare pominje oko 1296. u povelji kralja Milutina. Naziv Boljevići je kasnijeg porijekla. Rade T. Plamenac kaže da ovaj naziv izlazi tek poslije našeg (njihovog) naseljavanja.
Prota Milo Plamenac u svom dopisu Zavodu za zaštitu spomenika kulture – Cetinje, Odboru za obnovu crkava postradalih od zemljotresa, 15. novembra 1979. godine piše sljedeće:
”Crkvu u Boljevićima je sazidao u drugoj polovini 15. vijeka Ivan Bogustinović Plamenac. Crkvu je u vrijeme Mašana Boljevića Plamenca krasila kamena fasada – spoljašnjost, a unutrašnjost lijepi ikonostas i živopisne freske. Saborna crkva Svetog Jovana i Svetog Nikole u Boljevićima današnji oblik je dobila 1872. godine. Prvo je, na tom mjestu, sagrađena crkva Svetog Jovana Krstitelja, vjerovatno u 17. vijeku. Zapalila ju je Ćuprilićeva vojska 1714. godine, kada je i poharala veliki dio Crne Gore. Najvjerovatnije sredinom 19. vijeka, neposredno uz ovu crkvu sagrađena je crkva Svetog Nikole. Godine 1864. počela je dogradnja zapaljene crkve Svetog Jovana Krstitelja. Ovaj posao završen je 1872. godine, kada su ove dvije crkve spojene u jedinstvenu crkvu sa dva oltara.
Crkva je obnovljena 1892. godine prilogom vojvode Ilije Plamenca. Vojvoda je ozidao i četvorougaoni zvonik. Selo Boljevići za učinjena dobrotvorstva, ponudilo je vojvodi Iliji da ogradi grobnicu, u hramu Sv. Nikole, s desne strane na ulazu, gdje je i sahranjen 1916. godine.
Crkvu u Boljevićima je tokom vjekova posjetilo više znamenitih ličnosti, među kojima i tri patrijarha: Arsenije III Crnojević, Mojsije Rajović, Vasilije Brkić. Od mitropolita, pored Rufima Boljevića i Arsenija Plamenca (koji su bili iz Boljevića), u crkvu su – ostalo je zabilježeno – dolazili i bogoslužili: Petar I, Petar II, Mitrofan Ban, Gavrilo Dožić i Joanikije Lipovac. Od krunisanih glava, u boljevićku crkvu su dolazili: knjaz Danilo, kralj Nikola, Petar I Karađorđević, koji je nekoliko mjeseci boravio u Boljevićima, bugarski kralj Ferdinand, kao i dva ruska kneza Nikolaj i Petar, za vrijeme jubilarne proslave kralja Nikole 1910. godine.“
Ulazeći u ovaj Božiji dom od njegove veličine zaista zastaje dah a daće Bog da prvo okupljajući se na Svetoj službi gdje dobijamo Lijek besmrtnosti obnovimo sebe, pomirimo se sa drugima a potom učinimo da i ovome hramu vratimo stari sjaj koji je nekada imao a sve u slavu Božiju i naših zaštitnika Svetog Jovana i Svetog Nikole. Amin, Bože daj!
sveštenik Krsto Plamenac
Fotografije: Hristina Plamenac
