Danas 11. marta 2026. godine se navršava dve godine od blaženog upokojenja Episkopa moravičkog Antonija (Pantelića), vikara Patrijarha srpskog i starešine Podvorja Srpske Pravoslavne Crkve u Moskvi, kog se sa radošću sećamo kao pastira dobrog koji je svoj život posvetio službi Bogu i Crkvi, ostavljajući za sobom nezaboravno nasleđe.
Rođen u Valjevu 1970. godine, blažene uspomene Vladika Antonije je rano osetio duhovni priziv u monaštvo. Postrig je 1989. godine primio u Manastiru Krki, u Dalmaciji. Posle Bogoslovije, nastavio je školovanje na Moskovskoj duhovnoj akademiji, gde je doktorirao teologiju stekavši visoka naučna zvanja. Po povratku u Srbiju, služio je Crkvi na različitim dužnostima, od namesnika manastira Studenice, predavača u Bogosloviji u Foči, do starešine Podvorja Srpske Pravoslavne Crkve u Moskvi. Izborom za vikarnog Episkopa moravičkog godine 2006. zadobija novi polet da nastavi i umnogostruči svoj, do tad, već ozbiljno utemeljeni i očevidan plodonosni rad. Episkop Antonije je bio čovek pera i nauke, autor višebrojnih knjiga i prevoda kojima je obogatio srpsku bogoslovsku literaturu. Njegovo delo svedoči o dubokom poznavanju bogoslovlja i istorije Crkve, ali i o njegovoj posvećenosti dijalogu kako između srpske i ruske duhovnosti tako među svim ljudima i narodima sa kojima se sretao.
Vladika Antonije je usnuo u Gospodu 11. marta 2024. godine u Moskvi. Svetu zaupokojenu Liturgiju i opelo Vladici Antoniju 16. marta 2024. godine služili su svetejši patrijarsi moskovski i sve Rusije g. Kiril i srpski g. Porfirije u Sabornom hramu Hrista Spasitelja u Moskvi.
Po vlastitoj želji Vladika Antonije je sahranjen u porti hrama Svetih apostola Petra i Pavla, kompleksu Podvorja Srpske Pravoslavne Crkve u Moskvi, gde je punih osamnaest godina revnosno službovao Bogu i međubratskoj ljubavi.
Večan ti spomen dostojni blaženstva i večnog spomena, dragi Vladiko Antonije!
Izvor: SPC
