Banjalucke Bebe

Ljetopis, 22. maj 2019

Ime: Ljetopis 22.05.2019 (1992 umrla prva beba u Banja Luci, 2002 Bobi Frenk Ceri proglasen krivim); Opis: Ljetopis, 22. maj Tip: audio/mpeg
  • Na današnji dan, 22. maja 1992. godine u bolnici u Banjaluci umrla je prva beba zbog nestašice kiseonika, jer, tokom borbi u građanskom ratu u BiH srpskih jedinica protiv muslimanskih i hrvatskih snaga za koridor kod Brčkog, SAD i ostale zapadne zemlje nijesu dozvolile dopremanje humanitarne pomoći vazdušnim putem zapadnom dijelu Republike Srpske.

Banjalucke BebeDo  juna 1992.  godine u Banjaluci je umrlo 12 beba, koje su postale simbol kršenja ljudskih prava i neljudskosti međunarodne zajednice, jer ne postoji cilj kojim će ikad iko moći da opravda korišćenje takvog sredstva. Smrt 12 banjalučkih beba je događaj koji se desio u maju i junu 1992. godine tokom raspada Jugoslavije i rata u BiH, kada je na odjeljenju za intezivnu njegu u banjalučkom porodilištu umrlo 12 novorođenčadi usled nedostatka kiseonika potrebnog za adekvatan tretman. Nestašica je bila posledica blokade srpske teritorije od strane hrvatskih i muslimanskih vojnih snaga u rejonu Semberije na sjeveroistoku BiH. Ove smrti kao i sve veća nestašica osnovnih životnih potrepština su bile razlog za veliku vojnu operaciju „Koridor“, gdje su se snage Vojske Republike Srpske sukobile sa hrvatskim (Hrvatska vojska i HVO) i muslimanskim (tkz.Armija BiH) vojnim snagama. Sukobi su trajali od 14. do 26. juna 1992. godine i završili su se probojem blokade. Kasnije u narodu ova istorijska vojna pobjeda je nazvana „Koridor života“, jer je omogućila nove živote. Sam grad i okolina Banja Luke nijesu imala ratna dešavanja, ali su se u blizini Banja Luke vodile žestoke borbe srpskih vojnika protiv muslimanskih i hrvatskih, koje su uglavnom djelovale skupa. Vojska Republike Hrvatske je takođe izvršila agresiju na Bosni i Hercegovinu, prvo u sjeveroistočnim djelovima BiH oko Brčkog, Odžaka i Orašja, a potom u jugozapadnim djelovima BiH: Čapljina, Duvno, Livno, Kupres. Pored hrane,  nedostajalo je najviše medicinskog i sanitetskog materijala. U to vrijeme su hrvatske i muslimanske vojne snage pod blokadom držale „posavski koridor“, koji je povezivao zapadni dio Republike Srpske i Republiku Srpsku Krajinu sa istočnim dijelom i Srbijom. Ovim je bilo onemogućeno da se potreban kiseonik do Banje Luke dostavi kopnom. Jedini put kojim je kiseonik bilo moguće dostaviti je vazdušni, ali zbog zabrane leta nad teritorijom BiH od strane Savjeta bezbjednosti, avionu koji je trebalo da iz Beograda dostavi kiseonik za Banju Luku nije bio dozvoljen let. Upućeni su mnogi apeli za pomoć ali iako su predstavnici UNICEF-a i ostalih međunarodnih humanitarnih organizacija bili dobro upoznati sa ovim problemom, avion sa bocama kiseonika je nekoliko dana čekao dozvolu za polijetanje koju na kraju nije dobio. Nedugo zatim zbog nedostatka kiseonika umire 12 novorođenčadi na Klinici za dječje bolesti u Banjoj Luci. Iako su doktori pokušali da upotrijebe „industrijski kiseonik“ kojeg su dobili od VRS i nekoliko privatnih preduzetnika, kao i od nekoliko građana, to je bilo nedovoljno da se bebe spasu. Nakon sedam dana od datuma smrti poslednje umrle bebe, Vojska Republike Srpske zajedno sa jedinicama Srpske Vojske Krajine uspostavlja koridor sa Srbijom, kojim se od tada kiseonik redovno mogao dostavljati i omogućeno je bolje snabdijevanje zapadnih srpskih zemalja. Dvije bebe iz Banja Luke su uspjele da prežive ali ne zadugo i ne bez posledica.

 

  • Na današnji dan, 22. maja 2002. godine bivši član Kju kluks klana Bobi Frenk Čeri proglašen krivim za ubistvo četiri djevojčice crnkinje. One su poginule 1963. godine u eksploziji dinamita koji je on postavio u crkvi u Birmingemu.
Kkk
FILE – In this Sept. 21, 1923 file photo, members of the Ku Klux Klan ride horses during a parade through the streets of Tulsa, Okla. Former Sheriff Bill McCullough, who tried to stop the parade, is at foreground left. John Hartvigsen, a flag scholar, says flags’ power _ to unite or divide _ is only as great as the significance people assign to them. (AP Photo)

Kju Kluks Klan, koji je nastao na američkom jugu nakon Građanskog rata, počeo je kao tajno društvo posvećeno održavanju nadmoći bijele rase. Iako je danas od Klana bukvalno ostala samo uniforma među bijelim nacionalistima, vijek i po bio je vodeći glas netrpeljivosti u SAD-u. KKK je prvi put nastao u južnim državama SAD odmah nakon Građanskog rata, 1861-1865.godine i bio je tajno društvo posvećeno održavanju nadmoći bijele rase, koje je podrazumijevalo osiguranje da novoemancipovani Afroamerikanci nikada ne bi mogli da pristupe političkim, građanskim ili ekonomskim pravima. U ovom periodu Klan je djelovao kao teroristička grupa: koristio je mučenje i ubistva (posebno linč), kao i ekonomsku prinudu, ne samo da bi kaznio pojedince koji su izgleda izazivali bijelu moć, već i da terorišu čitavu populaciju crnih ljudi. Njihov uspon velikim dijelom počivao je na izgradnji straha, a to su postigli tako što su ponavljali lažne optužbe. Nekoliko bijelih elita sa juga, koje su se suprotstavile Klanu, obično su opravdale neaktivnost tvrdeći da je to privatna, nedržavna organizacija siromašnog, neobrazovanog „bijelog otpada“, tako da su policija i sudovi bili nemoćni da ga kontrolišu. To je naravno bio lažan izgovor, a policija i šerifi često su se sastajali i priključivali Klanu, osiguravajući da on može da djeluje nekažnjeno. Oni koji su pravdali svoju neaktivnost u Klanu, tvrdili su da su njihove odore, haljine, kapuljače i maske onemogućile identifikaciju članova. Ovo takođe nije bilo tačno: u većini zajednica identiteti članova KKK su bili dobro poznati. KKK je sve do 1920-ih ostao ograničen samo na jug zemlje, kada je eksplodirao u masovni pokret u sjevernim državama. Ali ovaj „drugi Klan“ je bio drugačija zvijer. Njegov uspjeh u regionima gdje je crnog stanovništva još uvijek veoma malo, rezultat je pronicljivog strateškog poteza: dok je ostao tako rasističan kao i njegov predak, uskladio se sa anti-imigrantskim kampanjama i usredsredio je svoju demagošku netrpeljivost na imigrante, katolike i Jevreje. Bijela boja je tako postala autentični amerikanizam, iz kojeg su trajno isključeni ljudi druge boje. Ovaj KKK iz 1920-ih se isticao samo u intenzitetu i širini svog straha.  Štaviše, eugeniku, koja je podijelila ljude na inferiorne i superiorne kategorije, mnogi akademski stručnjaci prihvatili su kao dobru nauku i zdravstvenu politiku i učila se u većini bioloških udžbenika iz tog perioda – pružajući „naučnu“ potvrdu za netrpeljivost. Glavna strategija KKK bila je izborna. Glasači Klana, izabrali su 16 američkih senatora, desetine kongresmena, 11 državnih guvernera i hiljade državnih i lokalnih zvaničnika; to su bili političari koji su otvoreno davali podršku Klanu, obećavajući da će povratiti Ameriku od „vanzemaljaca“, ali su ih i članovi Klana ucjenjivali da će ostati bez glasača. Milioni Amerikanaca, uključujući i bijele protestante, protivili su se Klanu. Ali njihove kritike prikazivale su pripadnike Klana kao neobrazovane, zaostale ljude, nepodobne i nesofisticirane. Međutim, optužbe su bile i lažne i kontraproduktivne, jer je većina članova Klana bila obrazovana, iz srednje klase a ne iz ruralne, a organizacija je napredovala u nekoliko velikih gradova kao što su Detroit, Los Angđeles, Portland. Međutim, do kraja 1920-ih, Klan se dramatično smanjio, pa je sa čak 5 miliona članova spao na nekoliko stotina hiljada. Gubitak moći dogodio se iznutra: članovi su zamjerali stalnom zahtjevu za štabove i druge dažbine u nacionalnom štabu, korumpirani lideri su bili uhvaćeni pijani ili su optuženi za pronevjeru. Njegov pad nije značio da su ideje Klana izumrle, a neki su se pridružili nacističkim grupama. Danas smo svjedoci oživljavanja većine Klanovih vrijednosti, a u njihovoj srži je tvrdnja da je jedna rasa (etnička grupa) autentična suština nacije.