Otac Grigorijev bio znatan činovnik na dvoru cara Andronika II Paleologa. Daroviti Grigorije svršivši svetske nauke ne hte poći na dvorsku službu nego se udalji u Svetu Goru i zamonaši. Podvizavao se u Vatopedu i Lavri.
Vodio borbu sa jeretikom Varlamom i najzad ga pobedio. Posvećen za mitropolita Solunskog 1347. god. Proslavljen i kao podvižnik, i kao bogoslov, i kao jerarh, i kao čudotvorac.
Javljali mu se naizmenično: Presveta Bogorodica, sv. Jovan Bogoslov, sv. Dimitrije, sv. Antonije Veliki, sv. Zlatoust, angeli Božji. Upravljao crkvom Solunskom 13 godina, od kojih jednu godinu proveo u ropstvu kod Saracena u Aziji.
Upokojio se mirno 1360. god. i preselio u carstvo Hristovo. Mošti mu počivaju u Solunu, gde se nalazi i krasna crkva njegovog imena.
„Prolog“ Sveti Vladika Nikolaj
