Arhimandrit Jovan (Radosavljević)

Upokojio se u Gospodu arhimandrit Jovan (Radosavljević)

Danas, 8. aprila 2021. godine, na praznik Svetoga arhangela Gavrila, u Novom Sadu, upokojio se u Gospodu arhimandrit Jovan Radosavljević, dugogodišnji profesor krčke, prizrenske i niške Bogoslovije.

Arhimandrit Jovan Radosavljević, svedok i hroničar, pisac i profesor, učenik i rođak Svetog vladike Nikolaja i Svetoga Justina Ćelijskog, sabrat i duhovno čedo Patrijarha Pavla, Svetoga Jakova (Arsovića) Tumanskog, o. Julijana Studeničkog, o. Antonija Dragovića, Sv. Sevastijana Dabovića, o. Jovana Rapajića, o. Mojsija Hilandarca…

Rođen je u blagočestivoj seljačkoj porodici 1927. godine u Leliću, kod Valjeva, gde je završio četiri razreda Osnovne škole. U manastir Žiču, kod Svetog Vladike Nikolaja, dolazi 1938. godine.

Posle stradanja manastira Žiče 1941. godine prelazi u Studenicu. Iz Studenice, u najburnijem periodu rata, o Duhovima 1944. godine, odlazi u svoj rodni Lelić, odakle, zbog velikih ratnih dejstava u tom kraju, odlazi u manastir Vujan, a zatim u Blagoveštenje u Ovčar Banji. Posle odsluženja vojnog roka 1950. g. odlazi u manastir Raču, gde je, u međuvremenu, prešlo celo bratstvo Blagoveštenja. U Rači je i zamonašen 1950. godine na praznik Usekovanja Svetog Jovana Preteče i dobio monaško ime Jovan. Posle deset godina, celo bratstvo Račansko prelazi u manastir Studenicu. Kao studenički sabrat, po blagoslovu Njegove Svetosti Patrijarha Germana, administratora eparhije žičke, ali i episkopâ Pavla raško-prizrenskog i Vasilija žičkog, odlazi na školovanje u Bogosloviju u Prizren, koju završava 1966. godine, zatim u Beograd, gde na Bogoslovskom fakultetu diplomira 1971. godine. U Atini je na postdiplomskim studijama boravio 1971-1974. Godine 1974. iz Atine, po poslušanju Svetom arhijerejskom sinodu, prekida svoje postdiplomske studije i odlazi u manastir Ostrog da primi dužnost Upravnika Monaške škole. Za nastavnika Bogoslovije u Krki postavljen je 1977, a godinu dana kasnije za nastavnika Prizrenske Bogoslovije, gde će ostati do kraja svoje pedagoške karijere (2001.) i onda kada je Bogoslovija iz Prizrena premeštena za Niš 1999. godine. Bio je ispovednik nekoliko godina u bogoslovijama u Beogradu, Karlovcima i Kragujevcu. Bio je ispovednik i sveštenstva Eparhije bačke. Godine 2012. odlikovan je ordenom Svetoga Save drugog stepena. Poslednje godine svoga života proveo je u manastiru Svetog Stefana u Gornjem Žapskom, Eparhija vranjska, okružen pažnjom i ljubavlju sestara monahinja.

O. Jovan je bio posvećen profesor, koji je iskreno voleo svoje učenike, koji su, opet, u njemu prepoznavali istinskog pedagoga, oca i duhovnika sa autoritetom koji je izvirao iz ljubavi koju je osećao prema sveštenom pedagoškom pozivu i svojim vaspitanicima. Vaistinu, o. Jovan je bio iskreni prijatelj svima sa kojima je dolazio u kontakt, jednostavan u ophođenju, neposredan i otvoren, a intenzivnog unutrašnjeg života, nepretenciozni znalac, plodan pisac, letopisac, živa enciklopedija ljudi i događaja, hodeći Starečnik Srpske Crkve, milozvučni slavuj, učitelj, gospodin… I sve ovo pobrojano ne iscrpljuje divnu ličnost ovog tihog i skromnog monaha, prijatelja i sažitelja Svetih.

Svi mi koji smo imali sreću i blagoslov da ga poznajemo, da sazrevamo pod zracima blagodatnih energija njegovoga hristoljubivog bića, nadahnjivani njegovom ljubavlju prema lepoti crkvenog bogosluženja i života, blagodarni smo Bogu što nam ga je darivao. Ostaće večno u našim molitvama i mi, sasvim sigurno, u njegovim. Neka mu je večan spomen!

Gospode, nama slugama tvojim nije smrt kada izlazimo iz tela, i Tebi  Bogu našem dolazimo; nego je to prelazak iz najtužnijeg u najkorisnije, u najslađe, u pokoj i radost. Zato, sa Svetima upokoj, Hriste, usnuloga slugu Tvoga arhimandrita Jovana, gde nema žalosti i bolesti i uzdisanja, no gde je život beskonačni.

protoprezviter Dejan Krstić, 

profesor Bogoslovije u Nišu

Izvor: Pouke