Praznik Svetog velikomučenika kneza srpskog Lazara i svih svetih srpskih mučenika – Vidovdan, proslavljen je Svetom liturgijom u Crkvi Svetog Đorđa, pod Goricom.
Evharistijskim sabranjem načalstvovao je protojerej-stavrofor Gojko Perović-arhijerejski namjesnik podgoričko-kolašinski uz sasluženje protojereja-stavrofora Milete Kljajevića, i đakona Luke Pavićevića; dok je molitveno učestvovao prota Milun Femić.
Na liturgijske vozglase odgovarao je Hor Sveti Sava predvođen Snežanom Popović, dipl.teologom.
Nakon pročitanog jevanđelskog začala slovom pouke sabranima u hramu Gospodnjem, obratio se načalstvujući sveštenoslužitelj, prota Perović:
,, Volio je i knez Lazar dvor, trpezu, goste i carsku porfiru – ali dođe Vidovdan, dan poslije koga se nije moglo živjeti. Nije on bio neko ko je bio sputan nečim, da živi. Nego mu je Bog davao i to što mu je davao, on je umnožavao i ostao je zapamćen i prije Kosovske bitke, kao veliki darodavac i ktitor crkava.
Blagovjerni knez Lazar nije slučajno zapamćen – stotinu je tu razloga a naljepši je taj – da je moglo i da prođe bez Kosovske bitke, da u miru može da živi sa krunom na glavi, poštujući jačega od sebe. I osjetio je da je važnije položiti život, pa i ako nema nikakvih izgleda da ta žrtva, da neki plod.
Prazan Hristov grob i odvaljeni kamen su ti, nad kojim su se knez Lazar, Miloš Obilić, Toplica Milan, Banović Strahinja, Ivan Kosančić, Jug Bogdan – nadahnuli, tom svetlošću i shvatili da je ovaj život prolazan, a nebesko uvijek i dovijeka.!“ – poručio je načastvujući sveštenoslužitelj, prota Perović.
Posle odslužene Liturgije služen je parastos svim stradalim za vjeru i otačastvo od Kosovske bitke, do dana današnjeg.
Potom je blagosiljan i presječen slavski kolač kao i koljivo koje su vjerni prinijeli, u slavu i čast kosovskih junaka i svih palih vojnika i naroda Božijeg, od Vidovdana do danas.
Elza Bibić
Foto/video: Darko Radunović
